RSS | PDA | Архив   Понедельник 26 Август 2019 | 1433 х.
 

Кичер безне, энкэй-бэгърем!

19.03.2019 12:26

Татарстанның Буа районы Волҗный Стан авылыннан газиз әти-әнием Минетдин белән Сәгадәтнең рухлары шат булсын иде.

 

Кичер безне, әнкәй-бәгърем,

Синең алда без зур бурычлы.

Кайтыр җиргә киткән булсан,

Түләр идем ул зур бурычны.

 

37 яшендә безнен газиз әткәй

Һәлак булган сугыш кырында.

Өчебез өчен дә булдың әткәй дә син,

Авырлыкның күрдең барын да.

 

Әтине сугышка озатып, 30 яшендә

Ирсез өч бала белән калдын син.

Әнкәй, булдың һәрвакыт сабыр,

Сабырлыгың белән түздең син.

 

Ирсез тәрбияләп үстергән

Улыңны иртә югалтың син.

Харис абый аварияда үлгәч,

Ничек кенә түздең син?

 

Әнкәй, тирәнәйде күз төпләрең,

Сугыш сагышы басты аларны.

Нишләп күреп туя алмадым

Чал чәчле газиз анамны...

 

Мин – кулда күкрәк сөте имгән бала,

Әтиемнең сугышка киткәнен белмибез.

Абыем да, апам да, мин дә һәрвакыт

Синең җылыңны тоеп үстек без.

 

Рәхмәт, әнкәй-бәгърем, ялгыз яшәп,

Түздең син барлык авырлыкларга.

Балаларым исән-сау үссен, дидең,

Мин бурычлы газиз анама.

 

Җиңү көне кайгыбызны яңартты,

Безнең йөрәкләрдә сагыш кабартты.

Әнине – ялгыз, безне ятим итте,

Салют уты булды безгә сагыш уты.

 

Хәзер Җиңү көнең синнән башка –

Ялгызы гына мин каршыйлыйм.

Әниебезне тагын бер күрәсе иде дип,

Кайнар яшҗләр түгеп мин елыйм.

 

Әнкәй, салкын өйдә гамәлеңне кылып,

Юклыгыңа һәрчак сабыр иттең син.

Уразаңны тотып , намазаңны укып,

Безне тәрбияләргә дә өлгердең син.

 

Әнкәй, исән чагың күз алдымнан китми,

Авыр еллар, авыр чаклар күп булды шул.

Ашарга икмәк юк, өйне җылытуы авыр,

Ягарга юк, налог, заем, түләү кайгысы...

 

Колхозда эшлисен, кышлар салкын иде,

Өйдә суык, синдә утын кайгысы.

Авылдан урман ерак, сатылы утын,

Ә акчасын соң каян аласың?

 

Әнкәй, кайтардык без сине апа белән

Туган туфрагың – Вольный Стан зиратына.

Яныңа кайтканда моңсу каен каршы ала,

Әнкәй, каберең яныннан китү авыр да.

 

Коръән укыйм сиңа көн саен,

Бурычларым сиңа, бәлки, азаер.

Якты дөньяда булсаң әгәр хәзер,

Өстәл тулы сый-нигъмәтем әзер.

 

Әле кайтып йөри нигезгә кече кызның

Безне үстергән түшәкләребез янына.

Яныңда, әнкәй, калырга да риза,

Миннән дога барсын синеә рухыңа.

Әтиемне күрми, белми үскән кече кызның – җиде мәртәбә хаҗия Гөлсем Самерханова-Уразляева

 

ПРОСТИ НАС, МАМА!!!

 

(Перевод Аниса Шаймарданова)

 

Прости ты нас, мамулечка моя!

В долгу мы неоплатном пред тобой.

Вернуть готова дочь, душой нехилая, –

Но ты ушла навечно в мир иной.

 

Отец погиб в бою, когда ему

Лишь тридцать семь исполнилось годов.

Для нас троих ты, вопреки всему,

Была отцом, собой храня наш кров.

 

Тремя осталась малышнёй в руках,

Тридцатилетняя жена-вдова.

Порой остановилась кровь в висках,

Но ты терпела, вынесла одна.

 

Взращённый лаской, твой большой «птенец» –

Погиб в аварии мой брат Харис...

Оставил нас жить с раною сердец,

Никто не мог знать, что придёт конец...

 

Глаза твои, мамулечка моя,

Утоплены тоской военных лет.

Седых волос любила дочь твоя –

Казалось, будто излучали свет.

 

У мамы на руках, сосала грудь,

Не знала об ушедших на войну.

В тепло объятий тело окунуть,

За братом и сестрой, и я нырну...

 

Спасибо, мама, так одна живя,

Перенесла все тяготы судьбы.

Желала нам здоровья, грусть давя,

Лишь ты одна достойна похвальбы!

 

Победы день, нам горе обновил,

В сердцах усилил вновь тоску.

Вдова – мать, а нас он отца лишил, –

Не рады мы Салюта огоньку!

 

Теперь без мамы праздники гремят,

Встречаю в горести впадая вновь.

Слезами думы душу теребят –

Век помнить, не забыть родную кровь!

 

В холодной избе дала себе наказ:

Исполнить твой священный тот обет –

Держать Уразу и читать намаз,

Детей успеть бы уводить от бед.

 

Встают вновь в памяти, как облик твой,

Те годы трудные. Ах, те года!

Поесть бы хлеба, дом топить бы свой...

Гнетёт заём, налога бремя... Да!

 

Колхозная в селе зима лютит.

В домах холодный воздух застаёт.

Далёк лесок. А если дров купить,

Где денег взять – никто их не даёт!

 

... С сестрой мы нынче постарались тут:

Прах твой вернули в Вольный Стан!

Берёза одинокая растёт...

Мне снова грусть и боль приходит там.

 

Коран читаю я теперь всегда –

Уменьшить долг свой (веский аргумент!)...

И если б ты прийти ко мне смогла,

Богатый стол накрыть готова вмиг!

 

Храню твоё тепло, держу завет,

Приехав вновь, усну в подушке, видя сон.

Хочу остаться, мама... Рядом быть,

Чтобы ты слышала молитвы звон!

 

26.02.2019. Москва

Вы можете поместить ссылку на этот материал в свой блог, скопировав код ниже:

Для блога/форума/сайта:

< Код для вставки

Просмотр


Прямая ссылка на материал:
<a href="http://www.islamrf.ru/news/history/culture/44190/">ISLAMRF.RU: Кичер безне, энкэй-бэгърем!</a>